Stary Dworek, znany również jako Althöfchen, to malownicza wieś położona w województwie lubuskim, w powiecie międzyrzeckim, w gminie Bledzew. Ten urokliwy zakątek, osadzony na prawym brzegu rzeki Obry, około 5 km na północny wschód od Bledzewa, kryje w sobie bogatą historię, zabytki i unikalne dziedzictwo.
Położenie Geograficzne Starego Dworku
Stary Dworek stanowi perłę krajobrazu lubuskiego, osadzoną w malowniczej scenerii na brzegu rzeki Obry. Miejscowość rozciąga się przy lokalnej drodze, łączącej Skwierzynę z Zemskiem. To strategiczne położenie sprawia, że Stary Dworek jest łatwo dostępny, jednocześnie oferując spokój i urok wiejskiego życia.
Nazwa Przez Wieki
Nazwa miejscowości ewoluowała na przestrzeni wieków, odnotowana po łacinie jako „Antiqua Curia” w 1540 roku, po polsku jako „Staridworek” w 1563 roku, a w 1944 roku jako „Althöfchen”. To zapisy historyczne pozostawiają ślady bogatej historii i wielowiekowej obecności Starego Dworku.
Korzenie Historyczne i Archeologiczne
Teren, na którym Stary Dworek się rozciąga, nosi ślady osadnictwa sięgającego czasów przed historycznymi zapisami. Archeolodzy odkryli ślady osady średniowiecznej, skarb monet i ozdób srebrnych datowanych na VIII-XI wiek. To miejsce emanuje historią, co przyciąga miłośników kultury i dziedzictwa.
Wieś z Metryką sięgającą XIII Wieku
Stary Dworek ma korzenie sięgające co najmniej XIII wieku, zatwierdzone łacińskim dokumentem z 1259 roku, gdzie figuruje jako uposażenie klasztoru cystersów w Zemsku, później przeniesionego do Bledzewa. Wieś była siedzibą własnej parafii w dekanacie międzyrzeckim w 1540 roku, co potwierdza jej znaczenie w historii regionu.
Stary Dworek jako Rezydencja Opatów
Od XVI wieku do II rozbioru Polski, Stary Dworek pełnił rolę oficjalnej rezydencji opatów bledzewskich. Wieś duchowna, będąca własnością opata cystersów w Bledzewie, miała strategiczne znaczenie. Opisy historyczne wspominają o dworze opatów, który istniał już w 1560 roku, lecz uległ zniszczeniu od uderzenia pioruna w 1770 roku. Nowe dworzyszcze, zbudowane z inicjatywy opata Józefa Gurowskiego, przetrwało jako ruina do współczesności.
Wizyty Monarchów w Starym Dworku
Okres wojny północnej przyniósł dworowi opatów niezwykłych gości. W 1708 roku król szwedzki Karol XII, w 1711 roku car rosyjski Piotr I Wielki, a w 1712 roku król Polski August II Mocny, zatrzymali się w Starym Dworku. To wyjątkowe wydarzenia zapisane są w historii miejscowości, dodając jej niepowtarzalny urok.
Stary Dworek w Okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego
W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848), Stary Dworek, znany wtedy jako Starydworek, stanowił istotną część pruskiego powiatu Międzyrzecz. Miejscowość była częścią okręgu starodworskiego, będącego w posiadaniu rządu pruskiego. Spis urzędowy z 1837 roku podaje, że wieś liczyła wtedy 366 mieszkańców zamieszkujących 34 domy.
Dziedzictwo Zapisane w Zabytkach
Stary Dworek obfituje w zabytki, z których dwa wpisane są do wojewódzkiego rejestru zabytków. Pierwszym z nich jest kościół filialny pod wezwaniem św. Józefa, wzniesiony w latach 1768–1778, reprezentujący styl barokowy. Drugim jest dwór z końca XVIII wieku, niestety zrujnowany, ale stanowiący świadectwo historycznej architektury.
Przeczytaj z czego jest znany Świebodzin?
Podsumowanie
Stary Dworek, czyli Althöfchen, to nie tylko wieś z bogatą historią, ale także miejsce pełne uroku i dziedzictwa. Jego korzenie sięgają głęboko średniowiecza, a liczne zabytki stanowią dowód na wielowiekową obecność. Od wizyt monarchów po sekularyzację dóbr zakonnych, Stary Dworek kryje wiele fascynujących opowieści.
