Historia Stadio Ennio Tardini
Stadio Ennio Tardini, znane również jako Il Tardini, to jeden z najstarszych stadionów piłkarskich we Włoszech. Znajduje się w sercu Parmy, pomiędzy centrum miasta a jego historycznymi murami. Został zbudowany w 1923 roku i nazwany na cześć Ennia Tardiniego, byłego prezesa klubu Parma Calcio 1913.
Pojemność i znaczenie stadionu
Obiekt jest dziewiętnastym co do wielkości stadionem piłkarskim we Włoszech oraz drugim co do wielkości w regionie Emilia-Romania. Może pomieścić 22 352 widzów. To ważne miejsce dla kibiców Parmy oraz dla włoskiej piłki nożnej.
Rozbudowa stadionu w latach 90.
W latach 90., kiedy właścicielem Parmy było Parmalat, stadion przeszedł znaczną rozbudowę. Jego pojemność wzrosła z około 13 500 do 29 050 miejsc. W 2006 roku została jednak zmniejszona do 27 906, a na wydarzenia z miejscami siedzącymi oficjalnie dopuszczono maksymalnie 21 473 widzów.
Mecze międzynarodowe na Il Tardini
Dzięki rozbudowie stadion mógł gościć kilka meczów reprezentacji Włoch. Włoska federacja rozważała dalszą modernizację obiektu w ramach kandydatury kraju do organizacji Euro 2016. Planowano zwiększenie jego pojemności do 31 397 miejsc, jednak projekt nie został zrealizowany.
Podsumowanie
Stadio Ennio Tardini to nie tylko dom Parmy Calcio 1913, ale także ważny element włoskiej piłki nożnej. Jego historia, rozbudowa oraz międzynarodowe wydarzenia sprawiają, że jest to jeden z bardziej znaczących stadionów we Włoszech.
